NEDEN BİR DAMLA SU OLAMAZ Kİ İNSAN?

NEDEN BİR DAMLA SU OLAMAZ Kİ İNSAN?

 

Yangın yeri topraklar, çocuklar suskun.

Gökyüzü griye boyanmış, bulutlar solgun.

Çiçekler solmuşken, kalan tek dal hâlâ yeşermeye çalışıyorsa,

Zaman hızla geçip gitmeden

Neden bir damla su olamaz ki insan?

Sudan’da hayat her gün azalıyorsa,

Bir annenin duası ekmek gibi doyuruyorsa,

Kardeş kardeşin acısıyla yoğruluyorsa,

Sözler küle karışmış, kalpler yorgunken

Neden bir çözüm bulamaz ki insan?

 

Bir söz bile huzura kapı açıyorsa,

Her gece elbet sabaha varıyorsa,

Yaralar er geç kapanıyorsa,

Zalim kendi zulmünde tükeniyorken

Neden bir semaya açılan el olamaz ki insan?

Semaya açılan eller karanlığı aydınlatıyorsa,

Bir el ona uzanan bir el ile birleşiyorsa,

Bazen bir kelime çok sorunun cevabı oluyorsa,

Filistin’de bir çocuğun sabrı tüm dünyaya örnek oluyorsa

Neden bir çocuk olamaz ki insan?

 

Belki insanlık unutmuştur kim olduğunu.

Karıncanın taşıdığı bir damlanın İbrahim’i değil,

Kendini kurtardığını unutmuştur.

Su olabileceğini, çözüm bulabileceğini…

Akmayı, arıtmayı, taşıdığı canı sakınmayı…

O zaman neden bir karınca olamaz ki insan?

“Nasıl ve ne yapabiliriz ki?” demekle olmaz.

Yönünü belirleyerek, gerçeğe yaklaşarak;

Karınca kadar cesur, bir damla su kadar can vererek olur.

İşte o zaman dünya yanarken

Bir damla su olmak yeter mi insana?

 

Nehir olası gelmez mi!

Akmak yangınların üstüne,

Taşmak zalimleri süpürmek gelmez mi içinden?

Geçtiği yerlere can vererek

Yeşertmek istemez mi yeniden?

İnsanoğlu, yeryüzünde var olduğundan beri,

En büyük dostu ve düşmanı hiç değişmedi.

Aynadaki kişi...

"Deneyimsel Tasarım Öğretisi" insanın gerçek amacını amaç edinmiştir.

Doğru karar alabilmek, doğru seçimler yapabilmek için insanı açık bir bilince yönlendirir. Problemlerin gerçek çözümlerine yönelik stratejiler verir.

"Kim Kimdir" ile başlayan, "İlişkilerde Ustalık" ve "Başarı Psikolojisi" ile devam eden programları insanların kendi dünlerine göre daha mutlu ve daha başarılı olmalarına katkı sağlar.